172. Կետերի փոխարեն գրի´ր փակագծում տրված բառերը: Ընդգծի´ր այն բառերը, որոնք առանց փոփոխելու գրեցիր:

Կենդանաբանական այգու (այգի) տնօրենը պատմում Էր, որ այդ փիղը (փիղ) կապեր քանդելու հմուտ (հմուտ) վարպետ էր: Գիշերները նա համառորեն (համառորեն) ու ճարպկորեն (ճարպկորեն) քանդում էր իր ոտքերին (ոտքեր) կապած պարանները: Մի անգամ նույնիսկ կարողացել էր ծխնիներից անաղմուկ հանել այն շինության (շինություն) դուռը, որտեղ նրան բանտարկել էին (բանտել): Չանհանգստացնելով խոր քնած սպասավորին (սպասավոր) նա՝ որպես այցելու, գնացել էր այգու մյուս բնակիչների (բնակիչներ) հետ ծանոթանալու:

173. Տրված բառերով նախադասություն կազմի´ր պահպանելով դրանց հաջորդականությունը: Ընդգծի´ր այն բառերը, որոնց ձևերը փոխվեցին:

Մրջյուններ, մի, տեսակ, թափառաշրջիկ, կյանք, վարել: Դրանք, գիշատիչ, քոչվոր, մրջյուններ, են:
Ջունգլիներ, բոլոր, կենդանիներ, փախչել, քոչվոր, մրջյուններ, բանակ:
Մինչև, անգամ, հսկա, փիղ, շտապել, գլուխն ազատել, նրանք:
Վա՜յ, քնած, ճանապարհորդ, թափառաշրջիկ, մրջյուններ, նա, միայն, կմախք, թողնել:

Մրջյունների մի տեսակ կա, որը թափառաշրջիկ կյանք է վարում։ Դրանք գիշատիչ, քոչվոր մրջյուններ են։ Ջունգլիների բոլոր կենդանիները, փախչում են քոչվոր մրջյունների բանակից։ Մինչև անգամ, հսկա փիղը շտապում է, գլուխն ազատել նրանցից: Վա՜յ քնած ճանապարհորդին, թափառաշրջիկ մրջյունները, նրանից միայն կմախք կթողնեն։

174. Նախադասության մեջ վերականգնի´ր ընդգծված բառերի ուղիղ ձևերը: Ի՞նչ փոխվեց դրանից:

Թագավորը ինձ թույլ տվեց իր անտառում — անտառ որս անել:
Հյուրերն իջան — իջնել պատշգամբից, որպեսզի մի քիչ զբոսնեն — զբոսանք այգում:
Ափին — Ափ ընդամենը մի նավակ կար, որը միանգամից լցվեց աղմկոտ երիտասարդներով — երիտասարդ:
Խառը մտքերը անտառում — անտառ էլ հանգիստ չեն տալու — չտալ ինձ:

Նախադասությունները դարձան անհասկանալի։

175. Նախադասության բոլոր բառերն ուղիղ ձևով գրի´ր ու կարդա´. ի՞նչը փոխվեց:

Իշխանը գոհացավ այդ խոսքերից և առատ վարձատրեց ծերունուն: Բառերն ըստ իմաստի բաժանվում են տարբեր խմբերի:
Առարկա ցույց  տրվող բառերը կոչվում են գոյական, առարկայի հատկանիշ ցույց տվող բառերը՝ ածական, գործողություն ցույց տվող բառերը՝ բայ, գործողության հատկանիշ ցույց տվող բառերը՝ մակբայ և այլն:
Հայերենում կա տասը խոսքի մաս՝ գոյական, ածական, թվական, դերանուն, բայ, մակբայ, կապ, շաղկապ, ձայնարկություն և վերաբերական

Իշխանը գոհացավ այդ խոսքերից և առատ վարձատրեց ծերունուն:

Իշխան գոհ այդ խոսք և առատ վարձ ծերունի:
Գոյական — իշխան, խոսքեր, վարձ, ծերունի
Ածական — գոհ, առատ
Բայ — գոհանալ, վարձատրել
Մակբայ — առատ։