Կարմիր ծովի մասին


Կարմիր ծովը իր անվանումը ստացել է ջրում գտնվող ջրիմուռներից, որոնք տարվա որոշ ժամանակ ընդունում են կարմրավուն գույն և որի շնորհիվ ալիքները կարմիր գույն են ստանում:
Կարմիր ծովը գտնվում է Հնդկական օվկիանոսում՝ Ասիայի և Աֆրիկայի մայրցամաքների միջև: Կարմիր ծովի մակերեսը 460 հազար կմ2 է, իսկ առավելագույն խորությունը՝ 3039 մ:
Ինչպես գիտենք, Տիգրան Մեծի գահակալության ժամանակ մենք ունեցել ենք ծովից ծով Հայաստան, և հենց այդ ժամանակ Արարատյան թագավորությունը ունեցել է ելք դեպի Կարմիր ծով։
Հյուսիսից օվկիանոսի հետ կապվում է Սուեզի պարանոցով, որ բաժանվում է Սինայի թերակղզին ողողող երկու ծոցի՝ Ագապա և Սուեզի, որոնք այնուհետ Սուեզի ջրանցքով կապվում են Միջերկրական ծովի հետ։ Հարավից Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցով և Ադենի ծոցով միանում է Արաբական ծովին։
Կարմիր ծովի ջուրը շատ աղի է, քանի որ Կարմիր ծով ոչ մի գետ չի թափվում, իսկ Հնդկական օվկիանոսի հետ նեղ Բաբ – Էլ – Մանդեբի (արաբերեն թարգմանությամբ- Արցունքի դարպասներ) նեղուցով ջրի փոխանակությունը թույլ է կատարվում: Մյուս կողմից ծովի ջրի աղիությունը պայմանավորված է նրանով, որ շատ քիչ անձրևներ են գալիս և ջուրը չի թարմանում: Կարմիր ծովի առանձնահատկություններից է նաև, որ ջրի ջերմաստիճանը ըստ խորության չի նվազում, այլ աստիճանաբար տաքանում է՝ հասնելով մինչև 55°-ի: Ծովը գրեթե ողջ տարի տաք է լինում. ջրի ջերմաստիճանը տատանվում է 30-35°-ի սահմաններում:
Ծովի առանձնահատկությունների պատճառով այստեղ հանդիպում ենք շատ քիչ բուսական տեսակների: Այստեղ ապրում են գիշատիչ վագրային շնաձկներ 5 մետր երկարությամբ, այդ պատճառով էլ վտանգավոր է ծովում լողալը։ Մյուս վտանգավոր ձուկը թրաձուկն է, որը թրի նմանվող իր երկար ու սուր քթով ծակում է նույնիսկ նավերի հատակը:
Ծովում ապրում են կրիաների որոշ տեսակներ, ինչպիսիք են կանաչ, կաշվե երեսպատման և բազե կրիաները և այլ տեսակներ, որոնք անհետացման վտանգի տակ են:
Կարմիր ծովում ապրում է բոլորիս կողմից շատ սիրված ծաղարծու Նեմո անունով ձուկը:


